บทที่ 20 -

ธันวาตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน ลมหายใจของเขาหยุดชะงักไปหลายวินาที หัวใจที่เคยเต้นรัวอยู่แล้วพลันกระตุกวูบอย่างแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกมะลิผสมแป้งเด็กจากเรือนผมของหญิงสาวที่ซบลงบนไหล่ขวาของเขาอย่างจัง

“พัดชา...” ธันวากระซิบเรียกเสียงเบาหวิว ชายหนุ่มพยายามจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ